دیابت و چاقی: بار سنگینی برای سرطان

سرطان دومین علت مرگ و میر ناشی از بیماری های غیرمسری در جهان است. در سال 2015، 17.5میلیون مورد جدید سرطان و 8/7 میلیون مرگ و میر ناشی از سرطان، با  208.3 میلیون سال‌ از دست رفته در نتیجه‌ی مرگ زودرس یا سپری شده با معلولیت و ناتوانیdisability-adjusted life-years))  گزارش گردید. انتظار می رود که میزان بروز سرطان افزایش یابد، که بخشی به دلیل تغییرات در شیوع عوامل خطری مانند چاقی، دیابت و سایر عوامل شیوه زندگی است. چاقی که به داشتن شاخص توده بدنی30  کیلوگرم در مترمربع یا بیشتر اطلاق می شود، در همه ی گروههای سنی و همه ی کشورها در طی چند دهه ی گذشته، بدون در نظر گرفتن وضعیت اجتماعی- جمعیت شناختی این کشورها یا مناطق، به طور فزایندهای شایع شده است. بسیاری از کشورها تغییرات سریع درBMI جمعیت خود را از کمبود وزن تا اضافه وزن و چاقی، تجربه کرده اند که با افزایش شیوع دیابت در این کشورها همخوانی دارد. در سال 2016، 125 میلیون کودک و نوجوان با سن 5 تا 19 سال، چاق و 213 میلیون کودک و نوجوان در سراسر جهان اضافه وزن داشتند، در حالی که در میان بزرگسالان، 671 میلیون نفر چاق و 3/1 میلیارد نفر اضافه وزن داشتند.
حجم قابل توجهی از شواهد نشان می دهد که ارتباطاتی بین چاقی و دیابت و بسیاری از انواع سرطان وجود دارد که نشان می دهد بسیاری از موارد سرطان ممکن است به علت چاقی و دیابت باشد.بر این اساس Jonathan Pearson-Stuttard و همکارانش تأثیر شيوع توده ی بدنی بالا - اضافه وزن و چاقی به BMI بیش از 25 کیلوگرم بر متر مربع اطلاق می شود- و دیابت را بر تعداد موارد جدید سرطان در سال 2012 نسبت به سال 2002 مورد بررسی قرار دادند. ده سال را برای تاخیر زمانی ابتلا به سرطان در نظر گرفتند

محققان به طور کلی 5.6 درصد از کل سرطان ها در سال 2012 ، را مربوط به BMI بالا و دیابت در سال 2002 دانستند. هنگامی که برآوردها را به 12 سرطان مرتبط با چاقی و 6 سرطان مرتبط با دیابت محدود کردند، 15 درصد ازموارد سرطان در مردان و 13.3 درصد از موارد در زنان به علت اثر ترکیبی BMIبالاو دیابت بود.اما تغییرات قابل ملاحظه ای در نسبت سرطان های مرتبط باBMI بالا و دیابت در سایت های سرطان، وجود داشت. به عنوان مثال 23.3 درصد از موارد مربوط به سرطان کبد، 18 درصد مربوط به سرطان پانکراس و 8.6 درصد موارد مربوط به سرطان کولورکتال در مردان، به علت اثرات ترکیبیBMI  بالا و دیابت بود.  دکترPearson-Stuttard و همکارانش نشان دادند که 26.1٪ از سرطان های مرتبط با دیابت و 31.9٪ از سرطان های مرتبط با  نمایه ی توده ی بدنی بالا در سال 2012 به علت افزایش شیوع این عوامل خطر از سال 1980 تا 2002 بوده است. انتظار می رود بار ناشی از سرطان مرتبط با دیابت و شاخص توده بدنی بالا در آینده افزایش یابد: در سال 2035 بیش از یک سوم موارد سرطان کبد در مردان و نیمی از موارد سرطان آندومتر در زنان به دلیل ترکیبی از دیابت و BMI بالا خواهد بود.
نتایج مطالعات Pearson-Stuttard و همکارانش، بار ناشی از سرطان مرتبط با دیابت و شاخص توده بدنی بالا را در سطوح جهانی، منطقه ای و ملی برجسته نمود.با این حال، ممکن است در این مطالعه بار ناشی از سرطان دست کم گرفته شده باشد، زیرا زمان تاخیر بین قرار گرفتن در معرض این عوامل خطر و سرطان به 10 سال محدود شده است.اگر چه فاصله ی زمانی 10 ساله، فرایند سرطان زایی و قرار گرفتن در معرض این عوامل خطر بصورت تجمعی در طول زمان را در بر می گیرد، اما اهمیت قرار گرفتن در معرض این عوامل خطر در ابتدای زندگی، به ویژه BMI  بالا، را بر روی سرطان نشان نمی دهد. شواهد جدید نشان می دهد کهBMI بالا در اواخر نوجوانی و اوایل دوره ی بلوغ به جوانی به طور مستقیم با خطر ابتلا به سرطان در سنین پیری مرتبط است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل جمع آوری شده از داده های افراد شرکت کننده در مطالعات کوهورت آینده نگر نشان داد که هر پنج واحد افزایش BMIدر بزرگسالان جوان با افزایش خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده(خطر نسبی 1.18) ، سرطان تیروئید(1.13) و میلوم(1.22) مرتبط است. یک متاآنالیز دیگر بر روی مطالعات انجام شده بر روی سرطان کولورکتال، نشان داد خطر نسبی این سرطان به ازای هر 5 واحد افزایش توده ی بدنی در طول دوره ی بلوغ جوانی 1.13 برابر افزایش می یابد. همچنین چاقی نوجوانان در مقایسه با وزن طبیعی با افزایش خطر ابتلا به سرطان non-cardia gastric  در اواسط عمر همراه است (متوسط سن ​​47 سال، خطر نسبی 1.78،1.12 تا 2.83) .

تاخیر زمانی بین BMI بالا در نوجوانی و بالغین جوان و رشد سرطان به مراتب بیشتر از 10 سالی است که در این مطالعه در نظر گرفته شده است و این با فرآیند سرطان زایی طولانی که در مدل های توسعه سرطان گزارش شده است، سازگار است. تمرکز بر چاقی در میانسالی یا بعد از آن و بررسی ناکافی چاقی در طول عمر می تواند منجر به کاهش قابل ملاحظه ی تاثیر BMI بالا بر بار جهانی سرطان ها شود، به ویژه با توجه به شیوع سریع و در حال افزایش چاقی دوران کودکی و نوجوانی. درپیش بینی های آینده که شامل تغییر الگوهای جهانی چاقی در دوران کودکی و جمعیت های بالغ است، ممکن است بهتر باشد که تاثیر چاقی را در طول عمر در نظر بگیریم.
با توجه به محدودیت مطالعاتی که توسط Pearson-Stuttard و همکارانش انتخاب و در این مطالعه متآنالیز شدند، ممکن است بار سرطان ناشی از دیابت کمتر از میزان واقعی آن تخمین زده شده باشد.

همانطور که در این مطالعه پیش بینی شده است، بار جهانی سرطان به علت BMI بالا و دیابت افزایش خواهد یافت، مگر اینکه شیوع چاقی و دیابت کاهش یابد.چاقی و دیابت دو علت قابل پیشگیری برای سرطان هستند که ممکن است با مداخله در سطوح مختلف - در افراد، جوامع، سیستم های مراقبت های بهداشتی و سیاست ها- کنترل آنها امکان پذیر باشد. محققان اعلام کردند که بایداقدامات فوری و بیشتری برای کمک به مردم بمنظور حفظ وزن بدن در طول زندگی، از سنین پایین شروع شود.

منبع:

http://www.thelancet.com/journals/landia/article/PIIS2213-8587(17)30396-0/fulltext